به گزارش خبرگزاری حوزه از شیراز، جلسه بصیرتی ویژه طلاب خواهر مدرسه علمیه فاطمه الزهرا(س) شیراز با موضوع موعود در ادیان به صورت برخط و در بستر فضای مجازی در تاریخ ۱۹ خرداد به همت مدرسه فاطمه الزهرا س شیراز برگزار شد، در این نشست علمی-معرفتی که با استقبال طلاب خواهر همراه بود، خانم طاهری، دکترای فرق و ادیان، به عنوان سخنران به تبیین تطبیقی دیدگاه ادیان مختلف درباره منجی و آخرالزمان پرداخت.
خانم طاهری در ابتدا با ترسیم افق مشترک ادیان توحیدی و غیرتوحیدی، اظهار داشت: در میان ادیان از عصری صحبت میشود که منجی خواهد آمد و آن منجی افراد را از ظلم ستمگران نجات میدهد و دوران طلایی همراه با آرامش را به وجود میآورد، این نقطه مشترک همه ادیان در موضوع موعودباوری است.
وی، جهانشمول بودن انتظار برای یک مصلح را بهعنوان یکی از عمیقترین باورهای بشری معرفی کرد.
این استاد فرق و ادیان، به تقسیمبندی ساختاری ادیان پرداخت و افزود: ادیان به دو دسته ابراهیمی شامل اسلام، مسیحیت و یهودیت و غیرابراهیمی یا شرقی که سنتهای دینی برخاسته از شرق عالم مانند زرتشت، هندوئیسم و بودئیسم را دربرمیگیرد، تقسیم میشوند.
وی تأکید کرد: ردّ پای باور به منجی را میتوان در متون مقدس و سنت شفاهی هر دو دسته به وضوح مشاهده کرد.
طاهری به تبیین باورهای هندوئیسم پرداخت و با تشریح ساختار خدایان سهگانه در این آیین، گفت: در هندوئیسم سه خداوند وجود دارد، برهما به عنوان خدای آفرینش، شیوا به عنوان خدای نابودکننده و ویشنو که خدای حافظ و نگهبان عالم است. هندوان معتقدند ویشنو ۱۰ بار از آسمان به زمین خواهد آمد و در عصر آخرالزمان که "کلی یوگه" نام دارد، دهمین تجلی خود را با نام "کالکی" به نمایش میگذارد.
وی تصریح کرد: بر اساس متون پورانهها، کالکی سوار بر اسبی سفید و با شمشیری آخته ظهور میکند تا جهان را از تاریکی و بیعدالتی پاک سازد.
این پژوهشگر فرق و ادیان سپس به سراغ بودئیسم رفت و با تشریح مفهوم انتظار در این آیین، ابراز کرد: بودائیان بر این باورند که در عصر آخرالزمان، بودای پنجم با نام "میتریه" ظهور خواهد کرد. میتریه که نامش در زبان سانسکریت به معنای "مهربانی و دوستی" است، زمانی خواهد آمد که آموزههای بودا (درمه) به فراموشی سپرده شده باشد تا بار دیگر چرخ دارما را به گردش درآورد.
طاهری تحلیل خود از آموزههای آخرالزمانی را به سرزمین ایران و آیین زرتشت گره زد و اظهار کرد: در آیین زرتشت، تاریخ جهان به چهار دوره سههزارساله تقسیم میشود، در سههزارسال پایانی دنیا، ابتدا هوشیدر و سپس هوشیدرماه به ترتیب ظهور میکنند و مقدمات و زمینه را برای ظهور منجی نهایی که "سوشیانس" نام دارد، فراهم میآورند، بنا بر متون اوستایی، سوشیانس از نطفه زرتشت متولد خواهد شد و با ظهور او، جهان به سوی فرشگرد یا همان نو شدن و کمال نهایی گام برمیدارد.»
وی به تشریح دقیق باور به منجی در سنت یهودی-مسیحی پرداخت و به تنش تاریخی در خوانش از این باور اشاره کرد.
این پژوهشگر فرق و ادیان در تبیین دیدگاه یهودیت گفت: یهودیان موعود خود را با نام "ماشیه" به معنای موجودی برگزیده و مسحشده، میشناسند. آنان معتقدند که تشکیل حکومت الهی در اورشلیم، تنها و تنها توسط شخص ماشیه ممکن و مقدور است. این در حالی است که در نقطه مقابل، یهودیان صهیونیسم تفسیری کاملاً زمینی و سیاسی از این انتظار دارند و بر این باورند که خودشان باید رأساً برای برپایی حکومت یهود اقدام کنند و منتظر ماشیه نمانند؛ همین اختلافنظر، شکاف عمیقی را در میان یهودیان پدید آورده است.
طاهری با اشاره به نقطه تلاقی این دو دین بزرگ ابراهیمی، خاطرنشان کرد: برخی از یهودیان، در یک چرخش ایمانی، ماشیه موعود را همان حضرت مسیح (ع) دانستند و در نتیجه به مسیحیت گرویدند.
انتهای پیام. /
نظر شما